Klik op de naam van de artiest om foto's te bekijken. Klik op
info voor meer informatie over deze artiest en/of voorstelling. Klik op een foto om deze op ware grootte te zien.
Vincent Bijlo, ving in 1986 zijn studie Nederlands aan, maar hield het na twee jaar voor gezien om zich vol overtuiging op het theater te kunnen storten. Dat jaar, 1988 en 23 jaar oud, wint hij de publieks- en persoonlijkheidsprijs van het Leids Cabaret Festival. Twee decennia later heeft hij een aantal boeken en talloze columns op zijn naam staan, was hij betrokken bij radio- en tv-programma’s en staat hij nu op de planken met zijn twaalfde theaterprogramma. ‘Misschien wel zijn beste voorstelling,’ oordeelt het AD. In Mijn laatste sigaret presenteert Vincent Bijlo zich als ambassadeur van Balkenende om vervolgens even geestig als giftig dit bedilzuchtige domineesregiem aan de schandpaal te nagelen. Hij houdt een pleidooi voor een leuker Nederland. Een swingend, vrolijk Nederland, waarin mensen zichzelf minder serieus gaan nemen. Weg met dat eeuwige zware poldergedoe. Weg met die lage luchten, die grijze pakken. Met zijn vrolijke cynisme kan Bijlo alles aan. Licht, lucht, ruimte, dat hebben we nodig! Weg met de truttigheid. Niks rookverbod, althans, voor Bijlo niet. De voorstelling wordt een ode aan de vrijheid. Bijlo doorbreekt, aldus hetAD ‘de angstige stilte die bij (geëngageerde) cabaretiers intrad na de moord op Theo van Gogh.’ ‘Een toonbeeld van spitsvondig cabaret.’ (NRC)
Vincent Bijlo, ving in 1986 zijn studie Nederlands aan, maar hield het na twee jaar voor gezien om zich vol overtuiging op het theater te kunnen storten. Dat jaar, 1988 en 23 jaar oud, wint hij de publieks- en persoonlijkheidsprijs van het Leids Cabaret Festival. Twee decennia later heeft hij een aantal boeken en talloze columns op zijn naam staan, was hij betrokken bij radio- en tv-programma’s en staat hij nu op de planken met zijn twaalfde theaterprogramma. ‘Misschien wel zijn beste voorstelling,’ oordeelt het